Leonberger

 

Uppruni: Leonberger hundar eru ættaðir frá Þýskalandi og dregur tegundin nafn sitt af bæ í Suðvestur-Þýskalandi sem að heitir Leonberg.

 

Saga: Upprunalega var tegundin fundin upp fyrir rúmum 160 árum þegar að Heinrich Essig sem að var í bæjarstjórn þýska bænum Leonberg ákvað að búa til hundategund sem að endurspeglaði merki bæarins -Ljónið. Hann blandaði þá saman 3 hundategundum sem að voru Nýfundnalands-hundur, St. Bernards og Pyreneans- hundur og út kom Leonbergerinn.
Heinrich Essig vildi fá hund sem að svipaði til ljóns í útliti, feldmikinn, stóran og gullbrúnan hund, var hann og aðrir mjög ánægðir með útkomuna.

Hundarnir voru síðar notaðir í hernum bæði í fyrri og seinni heimstyrjöld (þar sem að þeir dóu nærri því út)

 

 

Leonberger

FCI standardinn

Krafa um vinnupróf: Nei

Tengiliður:

Enginn tengiliður

   
     

Eiginleikar: Leonberger er mjög góður sundhundur.
Hann er mjög barngóður, skemmtilegur og góður fjölskylduhundur. Fljótur að læra og með frekar gott varðeðli.
Leonbergerinn hefur gaman að vinnu er mjög húsbóndahollur og er félagsvera.

 

Umhirða:
Þarf góða hreifingu og MIKIÐ pláss, regluleg burstun.

 

Stærð:  Rakkar geta orðið 72-80 cm á hæð á herðakamb og geta vegið allt að 80 kg. Tíkur verða um 65-75 cm háar og vega venjulega ekki meira en 60-65 kg.

 

Litur: Geta verið ljós gulir, gylltir upp í rauðbrúnir að lit með svarta grímu. Venjulegast eru hárin neðst í rófunni, háls/bringa og framfætur ljósari en annað, sumir eru með hvíta bletti á bringu.

 

Texti: Birgitta Birgisdóttir

   
Vefur:
Bergþóra Bachmann