Dalmatíu hundur

Viðurkenndur hjá AKC, ANKC, CKC, FCI, KC, og KUSA.

Stærð:
Hæð að herðakambi: Hundur 56-61 cm. Tík 54-59 cm.

Þyngd: Hundur 27-32 kg. Tík 24-29 kg.

Feldur:  Snöggur, fíngerður, þéttur og gljáandi. Feldur á að liggja þétt að húð.

Litir: Grunnlitur er hvítur og deplar geta ýmist verið svartir eða brúnir. Þeir eiga að vera kringlóttir og vel sjánlegir. Deplar á búk eru stærri en á höfði, fótleggjum og skotti.
Dreifing þeirra á að vera sem jöfnust yfir líkamann og þeir eiga ekki að renna saman.

ANNAÐ:
Höfuðkúpa er löng og flöt að ofan. Hæfilegt bil er milli augna. Eyru eru meðalstór og ofarlega á höfuðkúpu. Bringa er hvelfd og skottið langt, aðeins sveigt upp á við.

Lundarfar og ummönnun:
Þessi ástúðlegi hundur er yfirleitt fljótur að vinna hjörtu allra í fjölskyldunni. Hann þarf að fá talsverða hreyfingu og þjálfun og hann fer nokkuð úr hárum. Hann á að hafa mikið jafnaðargeð.
Dalmatíuhundur ætti aldrei að sýna merki um taugaveiklun eða árásargirni. Hann á þvert á móti að vera viðmótsþýður og jafnframt kraftmikill, hraðskreiður og duglegur.

Saga Dalmatíuhunda:
 Uppruni tegundarinnar hefur verið rakinn allt til Egyptalands hins forna og þeir hafa sennilega borist með töturum til Evrópu og þó aðallega til Bretlands, en nafn þeirra er m.a. komið frá Dalmatíu við Adríahaf. Áður fyrr fylgdist almúginn andaktugur með yfirstéttafólkinu í hestvögnum sem tignarlegir Dalmatíuhundar fylgdu. Þessir hundar nýttust vel sem m.a.varðhundar þar sem þeir hlupu á undan hestvögnum víða í skóglendi Evrópu en nú til dags eru þeir fyrst og fremst heimilis- eða sýningarhundar.
Dalmatíuhundar hafa ávallt notið mikillar hylli, en vinsældir þeirra jukust til muna eftir að kvikmyndin 101 Dalmatíuhundur var gerð 1959 eftir samnefndri bók Dodie Smith. Áhugi manna á tegundinni tók annan kipp eftir að Fanhill Faune var valinn besti hundur Crufts sýningarinnar í Bretlandi 1978 en benda má á að á annarri hundasýningunni sem haldin var í Bretlandi 1860 voru aðeins hundategundir sýndar, þ.á.m. Dalmatíuhundur. Vingjarnlegt viðmót og Þokki Dalmatíuhundsins hafa gert hann að vinsælum heimilis- og sýningarhundi um allan heim.

Texti: Jóhanna Hákonardóttir